نویسنده: پدرام - ۱۳۸۱/۱٠/۱۳
ايكه مينالي ز درد بيدواي خويشتن
ني مگر نالد زكس جز از نواي خويشتن
ما در اين محنت سرا حق حياتي خواستيم
زان سبب بايست ديدن هم سزاي خويشتن
ما ببانگ ديگران راه خطا پيموده ايم
گوييا نشنفته ايم اول نداي خويشتن
كس بپاي من نمي بسته است دامي در ازل
من بدام ديگران رفتم بپاي خويشتن
خود خطا بود انكه از خوبان وفا ميخواستم
بس جفاي او بود عذر خطاي خويشتن
تو عزاي ديگران خواهي براي عيش خويش
زان سبب عيش كسان بيني عزاي خويشتن
تيره بختي بين كه من از غير خواهم قدر خويش
خود نميدانم ولي قدر و بهاي خويشتن
ني مگر نالد زكس جز از نواي خويشتن
ما در اين محنت سرا حق حياتي خواستيم
زان سبب بايست ديدن هم سزاي خويشتن
ما ببانگ ديگران راه خطا پيموده ايم
گوييا نشنفته ايم اول نداي خويشتن
كس بپاي من نمي بسته است دامي در ازل
من بدام ديگران رفتم بپاي خويشتن
خود خطا بود انكه از خوبان وفا ميخواستم
بس جفاي او بود عذر خطاي خويشتن
تو عزاي ديگران خواهي براي عيش خويش
زان سبب عيش كسان بيني عزاي خويشتن
تيره بختي بين كه من از غير خواهم قدر خويش
خود نميدانم ولي قدر و بهاي خويشتن
