واي از روزي كه ^نامت فراموشم كنم
يا كه از جبر زمانه خستگيهايم،بدت را گويم و
مهر زيبايت فراموشم كنم

واي بر هنگامهء تنهاي بي هنگام من
كمتر از گل گويمت، خاكم به سر
بشكنم ناز ^دلت، يا ترك آغوشت كنم

گوييا در اين جهان تنها ^تو ماندي يار من
اي دريغا دير فهميدم ترا
صد بوسه بر ^نامت كنم

دوستت دارم همينجا اي گلستان دلم
من ندارم _{طاقت دوري}
نخواني شعر رفتن از برم

عمر من گر انتهايبش قصه جوي ^تو بود
آه عشقم تك به تك
از مهر زيباي ^تو بود

ميخورم مي از سبويت، مست آن ناز توام
مادرم ^نسرين من
شرمنده روي توام

پ.ن: يا علي اين مردم طي سال هزار بار عشق را سر ميبرند، يكبار وا اسفا ميكنند كه مولاي عشق را سر بريدند! 
پ.ن: اگه باشي يا نباشي اسم تو اسم شب عشقه ! 
پ.ن: اگه اوني كه پيدا كردي تا تورو پيدا كنه خودش گم بشه بايد دنبال چي بگردي ؟