keep the way و فرياد الكترونيك گيتار دوباره تو فضاي قلبم جاري شد ... راهي كه به هيچستان ميرويم، راهي به آنسوي ابرها، راهي به ابديت ... چه زيباست اگر دستان سرد دختركي را با دستانت گرم كني و به دنيا بخندي ، به تموم اين دنيا ؛ فراموشخانه ات را به اندازه همه دنيايت بسازي و تمام لحظه هايت را آنجا گم كني، واي خداي من چه زيباست انتظار چه را مي كشي ؟ انتظار انتظار كشيدن را ! حماقتي دوباره ! بلند شو... فرياد بزن ... جيغ گيتارت را تا آسمان ببر... ديونه تر از اوني شو كه همه فكر ميكردن ديونه اي موهاتو اونقدر بلند كن كه هيچوقت نبوده ... اونهارو توي صورتت بريز و فرياد بزن
Never be Never she
ريشهاتو كه دوماهه نزدي از ته بتراش و با قطره خوني كه از صورتت جاري ميشه بنويس
So I dub the Unforgiven
تموم روزهات همينه ... شبهاتو زيبا كن ... عشق يك جوشش كور است پيوندي از سر نابينايي ... تا دلت ميخواهد كور باش ... هر وقت ديدي بسه ، هر وقت احساس كردي تكراريه ، چشمهاتو باز كن و بگو ... برو ديگه دوست ندارم اسمتو نميخواهم بيارم ! بي خيال صداشو زياد كن همه اين آشغالهارو از ذهنت پاك كن بريزشون دور، بريزشون دور، بريزشون دور؛ اون ته فراموشخانه تاريكت ؛ بذار تا ابد اونجا بمونه تا بپوسه تا بپوسه، بپوسه
عاشقانه همصدا شو با من و فرياد بزن
Never open my self this way Life is ours we live it our way All these words I don’t just say And Nothing else matters
نگاه خسته دنيا، بكش دلدادگيها را ، به فكر يار فردا باش ، به فكر جرعه اي مي باش ، به فكر گوهري درسا ، بزن مي بر لب دنيا ، بزن آتش ... بزن بر ما !
و حالا هم با اين ترانه زيباي متاليكا كه روح منو پرواز ميده دوباره به اوج رسيدم و حالا اي دوست اي هم نفس اي همدرد تو هم با من پرواز كن و با من بخوان و فرياد كن
Trust I sick and I find in you Every day for us something new Open mind for a different view Never cared for what they do Never cared for what they know But I know
زينت شبهاي من گوهري خواهد بود كه چون در خواهد درخشيد اگر و تنها اگر روح بزرگي در آرزوهايم بيافريند همين.
Yehe
So close no matter how far