تو بودي و كهكشون، منم شدم بي نشون، يه سلسله ستاره، ميون چشمهاي خيس، دل من و عاشقي، گم شد دل بيچاره، تو عاشق آفريني، من مثل لاله پرپر، شقايقهاي سرخم، بزن به تير آخر، نگفتي مهربوني، قدر دلم ميدوني، نگفتي دل فريبي، مياي پيشم ميموني، نگفته بودي هيچوقت، دلت پر از ستاره است، ميون اون نگاهت، يه آسمون خدا هست، ميون مهتاب تو، چشهام شده يه تيله، قل ميخوره از اينور، اونور ديگه نميره! يكي منو صدا كرد، انگار برام دعا كرد، نگفت كه اينجا دوره، نگفت شدم ديونه، از اون همه حلاوت، حالا چي مونده باقي، يه خاطره، يك خنده، طعم شراب تلخ و بوي كلام باقي.